Czytelnicze podsumowanie roku 2025 (i okresu wrzesień - grudzień)

15 stycznia

Czytelnicze podsumowanie roku 2025 (i okresu wrzesień - grudzień)

W chwili kiedy piszę tego posta mamy już 14 stycznia Nowego Roku, a ja właśnie skończyłam robić swoje podsumowanie czytelnicze i plany na styczeń 2026. Z jednej strony jestem zszokowana tym, jak szybko minął mi ten rok. Jednak patrząc na to, ile się działo, nie powinno mnie to dziwić. Z drugiej strony, kiedy pierwszego stycznia ubiegłego roku obudziła mnie uwielbiana przeze mnie noworoczna cisza, wiedziałam, że ten rok będzie inny. I cóż, tak faktycznie było... Zapraszam na moje podsumowanie czytelnicze roku 2025!

Ten rok 2025 przetyrał mnie emocjonalnie i fizycznie; doświadczyłam straty taty, znalazłam nową pracę, gdzie bywało różnie, ale w obliczu słów, które słyszałam w pewien sposób nauczyłam się dostrzegać na nowo wartość mojej osoby. Pojechałam do Łodzi na wieczór uwielbienia na ChwałaMu, spodziewając się znaleźć tam żywego Boga i ludzi, którzy płoną pasją wiary. Spotkałam zresztą niesamowitych ludzi we wspólnotach. Wyjechałam z grupą RCS-u w góry, opiekowałam się jaszczurką i kotem. Spędzałam czas z Przyjaciółką i bliskimi dla mnie ludźmi. Zaczęłam studia podyplomowe z Bibliotekoznawstwa i uzyskałam certyfikat z języka migowego. W grudniu odeszłam z pracy, która wiele mnie kosztowała - zarówno emocjonalnie, jak i zdrowotnie. I poczułam się wolna. Dopiero wtedy dotarło do mnie jak mało miałam w tym roku czasu, czasu dla siebie, czasu dla bliskich, czasu na swoje pasje i czasu w ogóle. Praca nawet w późnych godzinach wieczornych, w święta i w weekendy naprawdę potrafiła mnie wykończyć. W Nowy Rok weszłam z nadzieją na nowe i... zaczęło się dziać. Rozpoczęłam staż w jednej z bibliotek (i mam nadzieję, że po okresie stażu otrzymam tam stałą pracę). 

Rok 2025 był dla mnie rokiem wyzwań, ale także niesamowitym czasem, w którym na nowo poznałam siebie. I to jest najważniejsze! Jak wspominałam, nie przeczytałam może tyle, ile bym chciała, ale w obliczu dawnej pracy i ilości zadań przy wszechobecnym tam chaosie, uznaję to za naprawdę spory sukces! Mam również nadzieję, że w tym 2026 roku uda mi się przeczytać minimum tyle pozycji, ile sobie wyznaczyłam w wyzwaniu czytelniczym na LubimyCzytać.  A teraz, ile przeczytałam w 2025 i jakie to były książki?

 PRZECZYTANE W 2025 ROKU...

W minionym już 2025 roku przeczytałam 37 z wyznaczonych sobie za cel 50 książek. Jak mówiłam, to był dla mnie trudny rok, dlatego też uważam to za ogromny sukces! Zobaczcie, jakie to były książki!

 

Podsumowania na moim blogu pojawiały się dość regularnie, więc mogliście na bieżąco śledzić czytane przeze mnie pozycje.  Z racji jednak tego, że okres październik- grudzień był szczególnie męczący i trudny (chciałabym nadmienić, że w Sylwestra wyszłam dopiero koło godziny 20 z pracy) tego podsumowania nie było, toteż nadrabiam to teraz! W tamtym okresie udało mi się przeczytać 6 książek, za to były to pozycje, które na długo pozostaną w mojej pamięci. Na przełomie września i października dokończyłam bowiem serię o Szeptusze Katarzyny Bereniki Miszczuk (Gniewa, Mszczuj, Czterej bracia, Swarożyc). Przeczytałam również Wytrwaj aż do końca Marcina Zielińskiego oraz Kobiety Świętego Józefa autorstwa Małgorzaty Terlikowskiej. Z kolei w okresie listopada i grudnia, czyli tych najbardziej pracowitych miesięcy przeczytałam 3 książki i rozpoczęłam (aktualnie dokańczam 3 kolejne). Są to: Jak utrzymać uzdrowienie Marcina Zielińskiego, Ciotka Zgryzotka Małgorzaty Musierowicz (tym samym ukończyłam wyzwanie, jakie sobie zrobiłam w tym roku, czyli przeczytałam całą Jeżycjadę!) oraz Cień Ojca Jana Dobraczyńskiego - najbardziej znana i popularna książka o Świętym Józefie. 

STATYSTYKI CZYTELNICZE - CZYLI JAKIE GATUNKI PRZECZYTAŁAM?

Według sporządzonego przeze mnie wykresu, najbardziej płodnymi czytelniczo miesiącami były styczeń i luty 2025 - przeczytałam wówczas łącznie 12 książek! 

Z kolei miesiącami, kiedy czytałam najmniej były październik i grudzień - 1 pozycja miesięcznie (za to przebogata w treść!). 

Do preferowanych przeze mnie gatunków, po które sięgałam w 2025 roku najczęściej należały: religia i chrześcijaństwo (13 książek), literatura piękna (6 książek) oraz literatura młodzieżowa (6 książek). Przeczytałam również sporo pozycji z gatunku fantasy (5) i z chęcią sięgnęłam po inne gatunki, takie jak reportaż (3 książki), komiksy (1 książka), literatura dziecięca (2 książki), nauki społeczne (2 książki) oraz nieodmiennie mało kryminałów/thrillerów (1 książka). Jak widać, moja ulubione gatunki czytelnicze zmierzają obecnie w stronę duchowości i literatury pięknej, natomiast to, co się nie zmienia to moje sięganie po thrillery. W 2026 roku zamierzam jednak wrócić do prozy Remigiusza Mroza, więc kto wie?

CO W STYCZNIU 2026?

Z racji tego, że w styczniu rozpoczęłam zupełnie "nowe życie" (nową pracę) i ogólnie nieco się przebranżowałam znacznie bardziej w stronę działalności pro-czytelniczej, to mam teraz znacznie więcej czasu na czytanie! Tak więc moje plany czytelnicze są dość ambitne, co mnie bardzo cieszy, ponieważ lubię stawiać sobie wyzwania. Aktualnie dokańczam Flaw(less) Marty Łabęckiej, więc na dniach można będzie spodziewać się recenzji z tej książki. Czytam również Szustą rano autorstwa op. Adama Szustaka (tak, rażący błąd w tytule jest celowym zabiegiem jej autora!) oraz Teorię śnienia Avy Reid, a także Podziękuję za święta Gabrieli Gargaś. W międzyczasie w grudniu zaczęłam czytać Chiny jednego dziecka, od której na razie zrobiłam sobie przerwę, ale mam w planach ją dokończyć! Styczeń zapowiada się więc po stokroć literacko, różnorodnie i ambitnie!

 
 

 

 

 

 

 

Czytaj dalej »

"Samotność bogów" - Dorota Terakowska

08 stycznia

"Samotność bogów" - Dorota Terakowska

Po Samotność bogów Doroty Terakowskiej sięgnęłam zaraz po przeczytaniu Poczwarki, ciekawa, co też jeszcze stworzyła nasza polska pisarka. O ile Córka czarownic - pierwsza powieść, którą przeczytałam jej pióra już od pierwszych stron wzbudziła mój zachwyt, o tyle już kolejna powieść skłoniła mnie do refleksji nad ideą wyobrażonych światów (a ten temat poruszałam w mojej pracy magisterskiej). Samotność bogów okazała się być pozycją, która idealnie równoważyła sferę fanatastyki i brutalnego rzeczywistego świata. Wprawdzie nie zachwyciła mnie ona w takim stopniu jak Córka czarownic, ale bardzo mnie przekonała do twórczości tej pisarki i sięgnięcia po inne jej powieści w przyszłości, a mam je w planach!

NALEŻY CZYTAĆ PRZY PIOSENCE:

 

Książka wyróżniona przez Polską Sekcję IBBY, rekomendowana przez jury do Paszportu „Polityki” i nominowana do nagrody pisarzy fantasy Srebrny Glob. Przodkowie Jona bali się świata, stąd ich potrzeba, by istniał ktoś ponad ich strach, ktoś potężniejszy niż żywioły, natura, a nawet śmierć. Powoływali więc do życia najróżniejsze bóstwa, które jednak marnie spełniały swoją rolę. Przodkowie zażądali boga o większej mocy. Tak narodził się Światowid, bóg, który niezwykle szybko urósł w siłę, stając się okrutnym władcą. Gdy plemię Jona przyjęło wiarę w Chrystusa, Boga Dobroci, zapomnieli o swoich bóstwach. Pamiątką po nich była puszcza, rzeka, rozwalone kamienne posągi  – Tabu.  Gdy mały Jon przekracza zakazaną granicę, dociera do opuszczonego Światowida. Czego bóg o wielu twarzach i ramionach zażąda od chłopca? Dokąd zawiedzie go Kamienna Droga?

 - opis własny

Proza Terakowskiej już niejednokrotnie wzbudzała moje zainteresowanie. Nie inaczej było w przypadku Samotności bogów, którą pochłonęłam bardzo szybko. Ile satysfakcji sprawiło mi poznawanie wykreowanego przez nią świata pełnego symboli i rozmaitych alegorii! W zasadzie, im dalej czytałam, tym bardziej odkrywałam, jak bardzo jej sposób pisania przypadł mi do gustu. Dlaczego zatem ta historia jest tak niesamowita i co mnie w niej urzekło? Zapraszam, tego dowiecie się, czytając recenzję Samotności bogów!

Ponad moimi zachwytami nad tą powieścią, muszę się przyznać, że nie od razu w pełni wciągnęłam się w świat wykreowany przez Terakowską, ściślej, w opisywaną przez nią rzeczywistość. O ile rozdziały z perspektywy świata Jona intrygowały mnie bardzo mocno już od samego początku, z chwilą, o tyle gdy narracja przeniosła się do świata współczesnego, było mi chwilowo trudno się w tym odnaleźć. Na całe szczęście, gdy pierwszy zastój minął, akcja rozkręciła się na tyle mocno na obydwu tych płaszczyznach, że mogłam z powodzeniem zanurzyć się w lekturze, a mój zachwyt nad nią trwał aż do ostatniej strony książki. Pod względem fabularnym muszę oddać autorce to, że potrafiła utrzymać ten sam poziom od pierwszej do ostatniej strony i mimo mojego krótkiego zastoju nie potrafię nie być pod wrażeniem tej powieści.

Terakowska zachwyciła mnie wykreowanym przez siebie klimatem, wręcz mogę stwierdzić, że jest to największy atut tej powieści. Urzekło mnie, z jaką precyzją opisuje przenikanie się dwóch płaszczyzn czasowych - świata "przed" i świata "po", dwóch całkowicie odmiennych rzeczywistości. O ile świat, w którym żyje Jon ma w sobie coś z baśni i uroku tego, co dzikie, pierwotne, o tyle świat współczesny zostaje obnażony, ujawniając to, że pośpiech, chciwość i pogoń, prędzej czy później powodują upadek. W Samotności bogów romantyzm świata Jona przeplata się z brutalnym światem współczesnym, w którym główny bohater stara się znaleźć lekarstwo na wszelkie zło.

Język, jakim operuje w swojej książce Terakowska jest wprost przesycony niejednoznacznością, mistycyzmem, symboliką, przez co nie trafia on do każdego odbiorcy. Jednocześnie nasza polska pisarka pokazała, że nie jest całkowicie oderwana od rzeczywistości. To, co mnie tak ujęło w tej książce, to niesamowita umiejętność wprawnego posługiwania się rozmaitymi symbolami i mistycyzmem, przy jednoczesnym wręcz czułym opisie realistycznego świata. Widać to szczególnie w tych momentach, kiedy obserwujemy przenikanie się światów i dwóch czasoprzestrzeni w książce. Terakowska podchodzi do opisywania zarówno świata Jona, jak i tego współczesnego z niesamowitą czułością, dostrzegając to, co łatwo stracić z oczu: zagubienie, zbytnie przywiązanie do rzeczy materialnych, chciwość, pożądanie. Jej opisy świata przedstawionego są pełne sugestii. To niuanse, które dobrze jest wyczuć, zwłaszcza przed sięgnięciem po inne jej książki.

Bohaterowie to kolejny po mistrzowsku wykreowany element tej książki. Co intrygujące, mamy tak naprawdę kilka postaci, które odgrywają w tej historii znaczące role. Stary szaman, który staje się dla Jona przewodnikiem, swego rodzaju mistrzem w miarę, jak chłopiec odkrywa swoje powołanie. Jon to obserwator, wędrowiec, bohater, z którym zdecydowanie może utożsamić się Czytelnik (a przynajmniej ja się z nim utożsamiłam), stopniowo wchodzący w swoje powołanie. Obserwator to jego kluczowa rola, ponieważ Jon reaguje na wezwania. Nie jest pozbawiony własnej woli, ale obserwuje i słucha, a następnie wędruje, aby wypełnić swoje zdanie. I wreszcie Światowid, bóg o wielu twarzach, postać, która w zasadzie nie ma udzielonego głosu, a mimo to podczas lektury jego obecność jest w każdym aspekcie odczuwalna, on po prostu JEST. To bycie oznacza właśnie jego kluczową rolę. To bohater symbolizujący dawne czasy, które muszą upaść wskutek nowego, nowej wiary, która przychodzi. Kontrastowe, czasem wymykające się znanym schematom postacie, jak i sposób, w jaki zostali opisani, sprawiają, że są oni tak intrygujący i czyta się o nich z prawdziwym zaangażowaniem!

Po przewróceniu ostatniej strony zdałam sobie sprawę, jak bardzo brakowało mi właśnie takiej historii - niejednoznacznej, której sens trzeba odkryć zanurzając się coraz mocniej w lekturze. W takcie zaczytywania się w nią można znacznie lepiej zrozumieć siebie, a ja właśnie tego potrzebowałam. To z pewnością książka, która zostanie ze mną na dłużej!

 

Samotność bogów to książka, którą z całego serca polecam miłośnikom powieści Terakowskiej. Przede wszystkim jest to idealna powieść dla tych, którzy lubią nietuzinkowe fantasy, interesują się podróżami między światami i w głąb własnego wnętrza, tym którzy nie boją się stawiać sobie i światu trudnych pytań, na które odpowiedzi nie zawsze łatwo odkryć. A niniejsza powieść zapewnia sporą dawkę takich treści, a ponadto pozwala spojrzeć na swoje "Ja" z nieco innej perspektywy. Na chłodne jesienne wieczory z kubkiem gorącej herbaty pozycja obowiązkowa!

Moja ocena: 9/10. :)

Czytaj dalej »

Podsumowanie sierpnia 2025 & plany na wrzesień

05 września

Podsumowanie sierpnia 2025 & plany na wrzesień

Cześć! Wrzesień rozpoczął się ciepłymi dniami, wieczorami pełnymi muzyki na wzór sierpniowego wydarzenia ChwałaMu, którego chyba nigdy nie zapomnę! Nie mogę się doczekać przyszłorocznego wyjazdu! Nowy miesiąc zapowiada się intensywnie, a w powietrzu czuć już tą jesienną aurę. Kuszą wieczory przy książkach w blasku światła lampy stojącej na biurku, kusi muzyka. Tak zamierzam też spędzić tegoroczne jesienne wieczory: na czytaniu, muzyce i pisaniu recenzji. A teraz zapraszam, dowiedźcie się, jak minął mi sierpień!

NALEŻY CZYTAĆ PRZY PIOSENCE:

 

Jak spędziłam sierpień 2025?

Sierpień był miesiącem, który był pełen intensywnej pracy, ale i niespodzianek w moim życiu. Po pierwsze, wkręciłam się na dobre w moje redakcyjne życie i pracę, więc był to okres dobrej zabawy i spokoju, kiedy poczułam, że jestem we właściwym miejscu. Zwieńczeniem tego czasu był wyjazd do Łodzi, na który bardzo czekałam - koncert uwielbienia ChwałaMu. Było tak cudownie, jak się spodziewałam, a nawet lepiej. Niezwykłe 6 godzin uwielbienia, wspaniały czas! Mam nadzieję, że w przyszłym roku będzie to Kraków, bo już nie mogę się doczekać! Zwiedziłyśmy z Przyjaciółką Łódź, a ja zobaczyłam nieznane dotąd zakątki Polski, które bardzo pokochałam.

Przeczytane książki

W sierpniu przeczytałam kolejny tom serii Kwiatu paproci autorstwa Katarzyny Bereniki Miszczuk, mianowicie Mszczuja, który bardzo mi się spodobał. W pewnym sensie odkrywanie na nowo historii bielińskiej szeptuchy, tym razem nie Gosi, ale Jarogniewy, było dla mnie opowieścią nieco odmienną od pozostałych tomów. Jaga to całkowite przeciwieństwo Gosi, a mimo to łatwo ją polubiłam. Nie ukrywam też, że ten tom skutecznie mnie wciągnął swoją wartką akcją i pisząc tego posta jestem już po lekturze Gniewy. Miszczuk potrafi pisać, potrafi mnie rozbawić i skutecznie wprawić w dobry humor, gdzie nic więcej mi nie potrzeba! Niebawem na blogu pojawi się recenzja z trzech tomów serii o Babie Jadze z Bielin! Następną pozycją, którą przeczytałam w sierpniu jest Our Perfect Forever. Historie nieopowiedziane autorstwa Marty Łabęckiej, której recenzję możecie przeczytać <tutaj>. Opowieść ta zachwyciła mnie tak bardzo, że sięgnęłam po pierwszy tom serii Flaw(less). Opowiedz mi naszą historię! Tak więc niebawem i ta seria zagości w całości na moim blogu! A dawno nie czytałam tak wciągającej powieści młodzieżowej. W międzyczasie zaczęłam również czytać Moc uwielbienia Merlina R. Carothersa, która bardzo wiele mi daje i stanowi idealną lekturę na chłodne jesienne wieczory, szczególnie jeśli przeplatam ją sobie z powieścią Łabeckiej. Tym samym przeczytałam dotychczas 5 książek przeczytane na przełomie sierpnia i września.

 

• Mszczuj Katarzyny Bereniki Miszczuk;
• Gniewa Katarzyny Bereniki Miszczuk; 
• Our Perfect Forever. Historie nieopowiedziane Marty Łabęckiej;
• Flaw(less). Opowiedz mi naszą historię Marty Łabęckiej;
• Moc uwielbienia Merlina R. Carothersa.

 Jakie plany na wrzesień 2025?

 Jak widzicie, moje plany na wrzesień są dość ambitne! Chciałabym przeczytać aż 11 pozycji, choć oczywiście niektóre z nich zapewne przesunę na miesiąc poprzedni. Aktualnie czytam Gniewę Katarzyny Bereniki Miszczuk, która bardzo mi się podoba oraz Moc uwielbienia Merlina R. Carothersa, a wierzcie mi, to książka z całą pewnością warta przeczytania! W następnej kolejności zapewne sięgnę po Płomień pasji Wojciecha Jędrzejewskiego oraz Jak utrzymać uzdrowienie Marcina Zielińskiego. Później chciałabym zabrać się za Moje miejsce na ziemi Iwony Mejzy, pierwszy tom serii Flaw(less), czyli Opowiedz mi naszą historię Marty Łabęckiej, Oczami Jezusa Cravera Alana Amesa, Ciotkę Zgryzotkę Małgorzaty Musierowicz oraz Las birnamiski Eleanor E.Catton! W następnej kolejności mam w planach przeczytać na ten miesiąc Głuszę Anny Goc, Dom na kurzych łapach Sophie Anderson oraz Skradzione szepty: Wezwana K.T. Writz. 

• Gniewa Katarzyny Bereniki Miszczuk,
• Moc uwielbienia Merlina R. Carothersa,
• Płomień pasji Wojciecha Jędrzejewskiego,
• Jak utrzymać uzdrowienie Marcina Zielińskiego.  
• Moje miejsce na ziemi Iwony Mejzy, 
• Opowiedz mi naszą historię Marty Łabęckiej,  
• Oczami Jezusa Cravera Alana Amesa, 
• Ciotkę Zgryzotkę Małgorzaty Musierowicz,
• Las birnamiski Eleanor E.Catton,
• Głusza Anny Goc,  
• Dom na kurzych łapach Sophie Anderson,
• Skradzione szepty: Wezwana K.T. Writz.

Druga połowa roku zapowiada się niezwykle intensywnie i intresująco! Niebawem nowy rok akademicki, co oznacza powrót do drugiej redakcji, w której pracuję, czyli WUJ-a oraz wzmożoną aktywność w Głosie Seniora, gdyż do końca tego roku planujemy wydać aż 3 nowe numery! Oprócz tego, być może wreszcie doczekam się uruchomienia wyczekiwanego przeze mnie kierunku studiów podyplomowych z Bibliotekoznawstwa, także będzie się działo! Trzymacie kciuki! Niebawem na blogu także nowe recenzje! :)
 

 

Czytaj dalej »

"Our Perfect Forever" - Marta Łabęcka

23 sierpnia

"Our Perfect Forever" - Marta Łabęcka

 

Po książkę Marty Łabęckiej sięgnęłam dość spontanicznie - ot, tak buszowałam po bibliotece, szukając dobrej i zarazem lekkiej książki na sierpień. Okładkę kojarzyłam z bookstagramów, więc stwierdziłam, że czemu nie? I chociaż całą historię Flaw(less) zaczęłam tym samym od końca, to jednak uważam, że był to doskonały wybór - chodziło o książkę, która idealnie wpasowuje się w mój nastrój. Z Our Perect Forever udało mi się to idealnie, co więcej po przeczytaniu tej nieoficjalnej części, która stanowi dodatek do całej tej serii, nabrałam ochoty, aby zapoznać się z historią dzieciaków z Moreton.

NALEŻY CZYTAĆ PRZY PIOSENCE:

 

Our Perfect Forever to specjalny dodatek dla miłośników FLAWSów, który zawiera niepublikowane wcześniej historie. To podsumowanie wydarzeń opisanych w tomach poprzednich - niezwykła historia o przyjaźni, która miała zakończyć się po roku, ale przerodziła się w relację silniejszą niż więzy krwi. Rodzina, którą wybrali Archer, Chase, Josie, Ethan i Valerie, by wspólnie uczyć się, jak popełniać błędy, iść przez życie i wejść w dorosłość.

- opis własny 

 

Z zaskoczeniem odkryłam, że proza Marty Łabęckiej bardzo mi odpowiada. I choć nic nie zapowiadało mojej wielkiej miłości do Flaw(less), zwłaszcza po pierwszych kilku rozdziałach, to szybko się do tej serii przekonałam i pokochałam jej bohaterów z ich problemami, miłościami i niekiedy bardzo bolesnymi historiami. Już nie mogę się doczekać, aby sięgnąć po pozostałe tomy tej serii!

 

Co interesujące, Our Perfect Forever nie ma jednej płaszczyzny czasowej. Z racji tego, że ta część jest nieoficjalnym dodatkiem do serii Flaw(less), to zdarzenia opisane w książce są kompilacją wybranych okresów z życia bohaterów serii. Pomimo faktu, iż początek książki nie był zbytnio obiecujący, postanowiłam dać szansę tej powieści. I słusznie, gdyż gorzki i trudny start okazał się być wart włożonego wysiłku, gdyż później czytało mi się o wiele lżej, udało mi się też dość mocno wciągnąć w tą historię.

 

Akcja z początku rozwija się dosyć wolno, z tego powodu miałam problem, aby wyciągnąć się w pierwsze rozdziały. W miarę jednak, kiedy udało mi się przebrnąć przez tą najbardziej wymagającą i smutną cześć, to dalej już poszło lepiej. I o ile pierwsze rozdziały czytałam przez kilka dni, o tyle całość przeczytałam bardzo szybko!

  

Klimat tej książki jest zbudowany przede wszystkim na różnego rodzaju emocjach, towarzyszących bohaterom, zwłaszcza Josie, Chase'a i Archera. Piszę zwłaszcza, ponieważ oni w tym tomie zdecydowanie się wybijają na pierwszy plan. Smutek i depresja Chase'a, zaraźliwy optymizm Archera, służący zamaskowaniu niechcianych emocji i wreszcie Josie, dziewczyna z surowego, chłodnego domu, perfekcjonistką, która nigdy nie usłyszała, że może dokonywać własnych wyborów... Wszystko to sprawia, że Czytelnik z każdą z tych postaci może się utożsamiać i dostrzec cząstkę siebie. Przez emocje towarzyszące bohaterom trzeba przejść, aby zobaczyć, jak bardzo oni się zmienili i jak wiele wypracowali.

 

Co jest ogromnym walorem tej książki, to jej bohaterowie, których jest całkiem sporo. Pięcioro głównych bohaterów, a następnie ich dzieci tworzą całkiem intrygującą mieszankę charakterów. Josie, Archer, Chase, Ethan i Valerie to postacie, które wybijają się na pierwszy plan i ta historia jest głównie o nich. Postacie te są swoimi przeciwieństwami, dlatego czytanie poszczególnych rozdziałów z ich różnych perspektyw pozwala całkiem nieźle ich poznać i to jest naprawdę duży plus! Wspaniałe jest czytać o tym, jak rozwija się relacja między nimi, zwłaszcza podczas tych najtrudniejszych momentów. Wszystko to sprawia, że zarówno oni sami, jak i relacja, którą razem stworzyli można z powodzeniem określić jako autentyczną! W zasadzie bardzo łatwo jest polubić wszystkie postacie, chociaż niekiedy jest to wymagające, zważywszy na sytuacje, z jakimi muszą się zmierzyć.

 

Marta Łabęcka pokazała, jak z powodzeniem może poruszać się po płaszczyźnie czasowej, obejmującej kilka pokoleń. Zaskakujące jest to, jak potrafiła dopasować sposób wyrażania się swoich bohaterów i przez to także nadać każdemu z nich indywidualny charakter. I dotyczy to zarówno bohaterów pierwszego planu, jak i ich dzieci oraz wnuków. Czytając poszczególne rozdziały opowiedziane przez innego bohatera bardzo zostaje wyeksponowane to, jaka ta postać jest, jej charakter i sposób bycia. Można więc powiedzieć, że język prozy Łabęckiej jest uniwersalny i idealnie dopasowany pod kątem czasów i danego bohatera, co tylko sprawia, że lektura tej książki jest czystą przyjemnością.

 

Our Perfect Forever to wyjątkowa książka przy której nie nudziłam się ani przez chwilę! Jestem pewna, że ponowne spotkanie z bohaterami w postaci poprzednich tomów dostarczy mi dużo radości. Nie spodziewałam się, że Flaw(less) tak bardzo mi się spodoba, że historia opowiedziana przez Martę Łabęcką tak bardzo mnie poruszy. Dlatego cieszę się, że w bibliotece akurat ten tom serii wpadł w moje ręce. Mam z tego powodu ogromną satysfakcję i nie mogę doczekać się kolejnego spotkania z Josie, Chase’m, Archerem, Ethanem, Valerie i Destiny!

 

Historie nieopowiedziane to lektura nie tylko dla tych, którzy chcą ponownie zanurzyć się w świecie dzieciaków z Moreton, lecz także dla miłośników literatury pięknej. Zwłaszcza spodoba się ona tym, którzy chcą przeczytać kawałek dobrej, wciągającej literatury polskiej autorki. To także wspaniała okazja do tego, aby zapoznać się z prozą Marty Łabęckiej! Polecam serdecznie!

Moja ocena: 9/10. :)

Czytaj dalej »

Podsumowanie czerwca i lipca oraz plany na sierpień

05 sierpnia

Podsumowanie czerwca i lipca oraz plany na sierpień

Ostatnie dwa miesiące - czerwiec i lipiec były bardzo intensywne, co oczywiście nie oznacza mniej owocne! Wręcz przeciwnie! Zapraszam na najnowszy wpis!

NALEŻY CZYTAĆ PRZY PIOSENCE:

Wydarzeniem czerwca były organizowane przez Stowarzyszenie MANKO - Głos Seniora XII Międzynarodowe Senioralia, których byłam współorganizatorką, jako pracowniczka redakcji. Było przy tym bardzo dużo pracy i wysiłku, ale po satysfakcji, jaką nam wszystkim sprawiło to, że impreza okazała się sukcesem, nie mogę już doczekać się powtórki za rok!

Z kolei w lipcu wraz z moją wspólnotą pojechałam zdobywać górskie szczyty - wspięłam się na Kopę Kondracką, co również uważam za swój kolejny sukces! Z początkiem sierpnia wydaliśmy w redakcji najnowszy numer Głosu Seniora - mój już drugi! - który miałam przyjemność redagować i tworzyć! Jestem dumna z siebie i tego, co robię i mam tylko nadzieję, że kolejne miesiące będą równie owocne!

Kolejnym ważnym dla mnie wydarzeniem, tym razem już w sierpniu, są dwa koncerty - jeden zespołu Eleni i drugi, w Łodzi - największe wydarzenie chrześcijańskie, znane jako ChwałaMU. To sześciogodzinny koncert uwielbienia i tego wyjazdu absolutnie nie mogę się doczekać! Ten trzydniowy wyjazd będzie zwieńczeniem wszystkich tych niezwykłych rzeczy, jakich doświadczyłam na początku tego roku i pozostaje mi oczekiwać na więcej!

Pod względem literackim również mogę uważać okres czerwiec-lipiec za bardzo udany! A już zwłaszcza wziąwszy pod uwagę moją pracę i inne wydarzenia po drodze. W ciągu ostatnich dwóch miesięcy udało mi się przeczytać aż 7 książek, co jest niezłym wynikiem! A są to:

• Historia jednej znajomości, Agnieszki Tobota;

• Iskra, Alice Broadway;

• Blizna, Alice Broadway;

• Ukształtowany. Duchowość ma swój początek w konflikcie, Wojciecha Kowalskiego SJ;

• Nie dramatyzuj, Anny Wrońskiej;

• Modlitwa. W blasku Boga, Marcina Zielińskiego;

• Tajemnica pozytywki, Katarzyny Grochowskiej.

Zdecydowanie najlepszymi książkami tego wakacyjnego okresu były dwie pozycje. Pierwszą z nich jest Tajemnica pozytywki Katarzyny Grochowskiej, także z faktu, że była to pozycja bardzo przeze mnie wyczekiwana. I chociaż miałam nieco inne wyobrażenie dotyczące wypadku głównej bohaterki, to jednak powieść była rewelacyjna! Misternie utkana fabuła, prawdziwa, pełnowymiarowa główna postać. Drugą bardzo dobrą pozycją była Modlitwa. W blasku Boga Marcina Zielińskiego, którą naprawdę przyjemnie mi się czytało. Była to też dla mnie w pewnym sensie nowa przygoda z lekturami o tematyce chrześcijańskiej, bo ostatnią z tego kalibru, jaką tutaj zrecenzowałam była książka Łzy Racheli pióra Beth Nimmo, o której zresztą pisałam. Po drodze było jeszcze kilka ciekawych pozycji, ale o nich będę niebawem pisać! A każdego zachęcam do sięgnięcia po książkę Zielińskiego!

Trudno jest mi tutaj wyłonić jednoznacznie "najgorszą książkę”, gdyż w zasadzie takiej nie było. Jednak, gdybym miała wskazać tą najtrudniejszą ze względu na tematykę,  byłaby to Historia jednej znajomości Agnieszki Tobota. Książka ta jest swoistym studium motywu przemocy domowej i tego, co musiały przejść ofiary od swoich oprawców, tego jak się uwolniły, jak długo tkwiły w przemocowym związku… Trudna, ale bardzo potrzebna opowieść i kolejny przykład tego, jak (arte)terapia może pomóc! Bardzo cieszę się, że niniejsza pozycja trafiła w moje ręce, pomimo tego niezwykle ciężkiego ładunku emocjonalnego związanego z czytaniem.

CO W SIERPNIU 2025?

Kolejnym ogromnym pozytywem jest to że, doskonalę sztukę cieszenia się chwilą obecną i doceniania prostych czynności. Jak: smak kawy o poranku, kolejna świetna książka, którą zdobyłam, każda nowa współpraca z wydawnictwem, dobra piosenka, spotkania z bliskimi i w mojej wspólnocie. Moja praca i to, że z domu mam do niej zaledwie 10 minut drogi autobusem. Wydarzenia, takie jak te, które już były moim udziałem, i to, co jeszcze mogę doświadczyć! Wszystko to jest piękne!

W sierpniu mam ambitne literackie plany i jak zawsze z optymizmem wierzę, że uda mi się jak najlepiej z tego wywiązać! Wkraczający już w drugą połowę ósmy miesiąc roku zapowiada się u mnie dosyć różnorodnie. W planach mam bowiem książki z różnych gatunków i już nie mogę się doczekać sięgnięcia po poszczególne tytuły! 

Aktualnie czytam dwa tytuły: Mszczuja autorstwa Katarzyny Bereniki Miszczuk oraz (dziś właśnie skończyłam!) Our Perfect Forever. Historie nieopowiedziane pióra Marty Łabędzkiej. Obydwie bardzo mi się podobają i już niebawem można spodziewać się recenzji!

W sierpniu chciałabym ponadto przeczytać:

• Las birnamski, Eleanor Catton;

• dokończyć serię Marty Łabęckiej - Flaw(less).

• NN-ojcowie, NN-matki, Janusza Moździerza;

• Skradzione szepty. Tom 1. Wezwana, K.T.Writz;

• Płomień pasji, Wojciech Jędrzejewski OP;

• Oczami Jezusa, Craver Alan Ames;

• Rozdroża, William Paul Young;

• Ciotka Zgryzotka, Małgorzata Musierowicz.

• Dom na kurzych łapach, Sophie Anderson;

• powtórzyć Moje zmory, Gwendoline Riley;

• Stres. Złap oddech i odzyskaj życiową równowagę, Aleksandra Perskiego.

Czytaj dalej »

"Opiekunka marzeń" - Agnieszka Krawczyk

26 lipca

"Opiekunka marzeń" - Agnieszka Krawczyk

Opiekunka marzeń to pierwsza powieść autorstwa Agnieszki Krawczyk, jaką miałam okazję przeczytać. Zarazem jest to również początek najnowszej współpracy wydawniczej z Wydawnictwem Literackim! Mam nadzieję na wiele równie dobrych tytułów podczas tej współpracy, gdyż proza Krawczyk mnie zachwyciła! Wprawdzie miałam okazję przeczytać tą powieść już dość dawno, bo w listopadzie, to jednak bardzo ją doceniam. W międzyczasie wydarzyło się wiele rzeczy, stąd teraz po prostu nadrabiam określone pozycje i przeplatam je z najnowszymi recenzjami. Bardzo wyczekiwałam chwili, kiedy zacznę pisać o tej książce, stąd dzisiejszej recenzji wprost nie mogłam się doczekać! Powieść Krawczyk w pełni zasługuje na to uznanie - to historia, gdzie splatają się wszystkie uwielbiane przeze mnie wątki: trauma, przebaczenie, pragnienie zmiany, ciekawe, pełnowymiarowe postacie. To pozycja, która z pewnością pozostanie ze mną na dłużej!

NALEŻY CZYTAĆ PRZY PIOSENCE:  

  

Mika ma własną działalność i pracuje jako ogrodniczka. Zajmuje się bogatymi ogrodami rodziny Golińskich, szklarnią prawniczki Patrycji, a także czuwa nad roślinną dżunglą emerytowanej Leny. Oprócz codziennej walki z chwastami, Mika zajmuje się również sercami swoich klientów. Z dnia na dzień staje się powierniczką ich trosk, tajemnic, czułą obserwatorką i doradczynią, a niekiedy nawet i przyjaciółką. Jest przekonana, że praca w ogrodzie pozwoli jej ukoić własne zmartwienia i zagłuszyć ból przeszłości. Gdy na horyzoncie pojawia się Oskar, Mika wie, że przeszłość wróciła do niej ze zdwojoną siłą. Czy znajdzie schronienie w ramionach niedawno poznanego Mata?

- opis własny 

 

Nie mogłam się doczekać, aż sięgnę po powieść Krawczyk! Zrobiłam to już jako Pani Magister, tuż po mojej obronie. Niestety, na napisanie tej recenzji musiałam sporo poczekać, gdyż w międzyczasie wydarzyło się mnóstwo innych rzeczy. Bardzo się jednak cieszę, że nareszcie ten moment nastąpił i mogę wreszcie opublikować tą recenzję! A wierzcie mi, ta książka jest warta więcej niż tylko dwa zdania!

Mikę - główną bohaterkę poznajemy jako pracującą w wymarzonym zawodzie projektantkę ogrodów. Dziewczyna ma własną działalność i przyjmuje zlecenia. Pod płaszczykiem pracowitości i codziennym uśmiechem skrywa jednak traumę, o której przeszłość nie pozwala zapomnieć. Fabuła układa się w tej książce niezwykle przejrzyście i właściwie łatwo przewidzieć, kiedy dojdzie do momentu kulminacyjnego, a przeszłość Miki przestanie być tajemnicą. Agnieszka Krawczyk w misterny sposób utkała fabułę, gdzie obok przeszłości na jaw wychodzą różne inne kwestie dotyczące głównej bohaterki. Wszystko to dodaje tej historii głębi i sprawia, że jest ona autentyczna. A przez to jeszcze bardziej można zżyć się z bohaterami książki, zwłaszcza z Miką.

Historia nie jest wprawdzie zawiła i jeden główny wątek jest właściwie wytyczony, to jednak podczas lektury pojawia się napięcie. Przeszłość Miki ciągnie się za nią i nie odpuszcza,  niespodziewane sytuacje i osoby, jakie pojawiają się na jej drodze sprawiają, że niekiedy już tylko czekamy na moment "wybuchu" i poznania całej prawdy, a przy okazji rozwoju kilku innych ciekawych wątków. Pytanie, czy szczęśliwe zakończenie tej historii jest możliwe, towarzyszy stale podczas lektury i gdy w końcu pojawia się odpowiedź na to, co właściwie się wydarzyło, jest to swoiste katharsis. Wszystko to sprawia, że akcja tej książki jest dosyć szybka i naprawdę trudno się od niej oderwać.

Na klimat tej książki składa się przede wszystkim atmosfera, jaka od pierwszych stron warunkuje sposób lektury. Mika z jej przeszłością i majaczące na horyzoncie sylwetki dwóch mężczyzn - burzliwego Oskara i opokę-Mata oraz emocje, jakie w sobie niosą tworzą naprawdę niezwykłą mieszankę. Podczas lektury miałam nieodparte wrażenie, że ten pozorny spokój, który Mika czuje lada chwila opadnie, ujawniając prawdziwe emocje kobiety i jej strach. Paradoksalnie, im dalej brnęłam przez akcję powieści, tym atmosfera ulegała coraz to większemu rozluźnieniu, w miarę jak główna bohaterka stawiała czoło własnej przeszłości. Muszę przyznać, że bardzo mnie to zaskoczyło, w tym pozytywnym sensie, że właśnie takiej książki potrzebowałam i jestem za to ogromnie wdzięczna! Dzięki niej mogłam też zmierzyć się z własnymi emocjami, co z pewnością jest ogromnym atutem tej książki!

Bohaterowie to kolejny atut Opiekunki marzeń. Krawczyk wykreowała kilka głównych postaci, spośród których jednak to Mika gra pierwsze skrzypce. Na uwagę zasługują także dwaj męscy bohaterowie, którzy pojawiają się w książce - Oskar, którego pojawienie się zwiastuje kłopoty i poszukujący prawdy Mat. Wszystkie te postacie są realistyczne i nie jednowymiarowe. Każde z nich ma swój bagaż doświadczeń i, co bardzo trzeba u Krawczyk docenić, każdy z niech stara się jakoś ułożyć sobie życie. Autorka bardzo dosadnie to przedstawiła, eksponując przy okazji, że n bohatera literackiego nie składają się wyłącznie powierzchowne opisy, ale i cała głębia nadana mu przez Autora i Czytelnika, który budzi daną postać do życia.

Bardzo pozytywnie zaskoczył mnie także styl pisarki. Krawczyk wybrała prosty, aczkolwiek niepozbawiony subtelności - w postaci symboli, sposób na opisanie historii swoich bohaterów. Choć jest to powieść osadzona w realiach prawdziwego życia, to jednak nie sposób nie zwrócić uwagi na istny przesyt symboliki. Czerpanie z cykli życiowych kwiatów, czy wplatanie znaczenia danego kwiatu nie tylko ubogaca powieść o ciekawostki i przepięknie wykonane grafiki, ale niesie ze sobą także przesłanie symboliczne. Nawet po najciemniejszym dniu wstanie nowy dzień i nowy początek. Ta książka uczy właśnie takiego podejścia do życia.

Podsumowując, Opiekunka marzeń to książka wyjątkowa pod wieloma względami. Mnie najbardziej urzekła sama jej postać, konieczność zmierzenia się z wcale nie łatwą przeszłością, po czym jednak czekała na nią nagroda w postaci poczucia wolności. Krawczyk potrafi czule, a zarazem w bardzo bezpośredni sposób dać człowiekowi do zrozumienia, kiedy powinien powiedzieć "Stop", zmierzyć się z własną przeszłością i pozwolić jej odejść, bo tuż za rogiem czeka coś o wiele lepszego. Sztuka odpuszczania i życia pełną piersią to cenna lekcja, jaką dała mi autorka tej książki. Jestem przekonana, że na długo pozostanie ona w moim sercu!

 

Opiekunka marzeń to pozycja idealna na każdą porę roku. To powieść, której warto dać się porwać i oczarować, gdyż zostanie w sercu na dłużej. Zdecydowanie jedna z lepszych książek 2024 roku! Komu mogłaby się spodobać? Na pewno tym, którzy szukają bohaterki po przejściach, zmagającej się z własnymi traumami i celebrującej piękno natury. Mika to postać, w której każda z nas zobaczy jakąś cząstkę siebie. Przepiękny styl Krawczyk pozwoli zatonąć w lekturze. Powieść doskonała na prezent imieniny, na dzień kobiet, ale i na każdą okazję! Pozwólcie oczarować się magii ogrodów! :)

Moja ocena: 9/10. :) 

 

Czytaj dalej »

Podsumowanie okresu styczeń-maj 2025 i plany na czerwiec

15 czerwca

Podsumowanie okresu styczeń-maj 2025 i plany na czerwiec

 

Witajcie kochani!

Dziś przychodzę do Was z postem podsumowującym całe półrocze 2025 roku, czyli okresu styczeń-maj i planami na czerwiec. Nie będę ukrywać, że przez ten okres wydarzyło się całkiem sporo różnych rzeczy, zarówno tych dobrych, jak i złych. W styczniu czułam się już całkiem dobrze po grudniowych ekscesach i byłam gotowa przyjąć to, co rok 2025 miał mi ofiarować. A byłam pewna, że w tym roku wydarzy się całkiem sporo w moim życiu, moja intuicja mnie nie zwiodła. 

Luty przyniósł mi nowe znajomości w postaci wspólnoty RCS, co jest dla mnie bardzo pozytywnym i bogatym doświadczeniem. W marcu tego roku straciłam Tatę, co było trudnym i bardzo przykrym dla mnie doświadczeniem... Jednocześnie w tym samym okresie, dostałam się na staż w redakcji MANKO, gdzie jestem do tej pory i dostałam tam pracę, więc mam nadzieję, że wszystko będzie już teraz dobrze. Jak można zauważyć, w tej pierwszej połowie wydarzyło się całkiem sporo. Musiałam też w pewnym sensie poukładać sobie to wszystko na nowo i znaleźć jakąś rutynę w tej nowej, jakby nie było, rzeczywistości.

 NALEŻY CZYTAĆ PRZY PIOSENCE:

Pod względem czytelniczym i filmowym, ten okres nie był może jakoś bardzo obfity - przeczytałam nieco ponad 20 książek. Za to odkryłam kilka wspaniałych perełek literackich i kinowych, o których będzie w tym podsumowaniu. Bardzo się z tego cieszę! Także i na ten czas, moja miłość do literatury jeszcze mocniej dała o sobie znać! Dowiecie się również co planuję przeczytać w czerwcu, a na ten miesiąc mam zaplanowanych całkiem sporo pozycji. Mam również dużo pomysłów na kolejne recenzje. Zaczynajmy więc podsumowanie czytelnicze okresu styczeń-maj 2025!

 STYCZEŃ 2025

Styczeń rozpoczęłam dość nietypowo bo od krótkiej powieści Joanny Papuzińskiej - Wędrowcy, która przyjemnie mnie zaskoczyła. Następny w kolejce były kolejne części cyklu Jeżycjada Małgorzaty Musierowicz, czyli Wnuczka do orzechów oraz Feblik. Obydwie mi się podobały, chociaż gdybym miała wybierać, postawiłabym na Wnuczkę. Przedstawiona w niej historia jest dynamiczna, a wartka akcja i wyraziści bohaterowie stali mi się bliscy i bardzo przyjemnie mi się ją czytało. Kolejne pozycje to dwie książki wydawnictwa Moc Media, przy których miałam okazję współpracować jako redaktorka - Opowieści z sudeckiej puszczy: Wiosna Marcina Pajdaka oraz Asystent pióra Patrycji Kosek. O ile książkę Pajdaka określiłabym jako przyjemną i poczytną powieść dla dzieci, tak Asystent bardzo szybko mnie porwał i na długo pozostał w mojej pamięci! Ostatnią książką stycznia było Daj mi znak autorstwa Anny Sortino, która szybko skradła moje serce. Powiedziałabym nawet, że obok Wnuczki... ta powieść mogłaby figurować jako najlepsza książka pierwszego miesiąca 2025 roku.  Filmem, pod którego motywem przewodnim upłynął mi ten miesiąc było Serce Ojca, który bardzo polecam zobaczyć na wielkim ekranie!

LUTY 2025

Luty to miesiąc niezwykle płodny pod względem czytelniczym, gdyż przeczytałam aż 7 książek! Zaczęłam od powieści angielskojęzycznej - Olivera Twista Charlesa Dickensa, z którą postanowiłam zapoznać się w oryginale. W następnej kolejności sięgnęłam po Ostrakon autorstwa Krzysztofa P. Czyżewskiego, na recenzję tej książki zapraszam <tutaj>. Następnie czekała mnie koleje dzieło ze współpracy w ramach pracy dziennikarskiej w WUJ-u, czyli Moja przyjaciółka śmierć. Kulisy zawodu grabarza. Z Robertem "Grabarzem" Koniecznym rozmawia Maria Mazurek. Lektura tej książki wywarła na mnie niezwykle mocne wrażenie i to do tego stopnia, że ta pozycja znalazła się w mojej top 5 pierwszego półrocza 2025 roku. Na recenzję zapraszam <tutaj>. Kolejną pozycją na mojej biblioteczce było 3 dzieło, o którym pisałam z ramienia WUJ-a, mianowicie Wyspa pajęczych lilii pióra Li Kotomi, którą bardzo ciepło wspominam. Nostalgiczna, pełna kobiecej energii i efemeryczności. To powieść z rodzaju tych, o których trudno zapomnieć. Recenzję można przeczytać <pod tym linkiem>. Następnie sięgnęłam po naukowe dzieło o tematyce rozwoju osobowości i poszczególnych cech, jakie z wiekiem się rozwijają i świadczą o danym typie spośród 16 możliwych osobowości, czyli Temperament Twojego dziecka. Wychowanie w zgodzie z jego naturą pióra Paula D. Tigerera i jego małżonki Barbary Barron de Tieger, która bardzo wiele mi wyjaśniła i pozwoliła usystematyzować moją wiedzę. Ostatnią pozycja lutego były Moje zmory Gwendoline Riley, na której recenzję zapraszam <tutaj>. Względem tej książki, muszę to przyznać, miałam dość mieszane uczucia. Filmem tego miesiąca był Jestem Niepokalanie Poczęta. Produkcja ta była w kinie, więc postanowiłam się z nią zapoznać.

MARZEC 2025

Marzec okazał się miesiącem, w którym dominowały głównie książki o tematyce nadziei i szukania światła nawet w najbardziej krytycznej sytuacji. Nie ukrywam, że w obliczu marcowych wydarzeń, te książki bardzo podnosiły mnie na duchu i jakoś pozwoliły mi przetrwać ten początkowy okres. Po pierwsze, skończyłam Temperament twojego dziecka. Wychowanie w zgodzie z jego naturą, autorstwa Paula D. i Barbary Barron-Tieger, książkę, którą z uwagi na jej naukową i psychologiczną tematykę czytałam dość długo, niemniej, naprawdę sporo z tej lektury wyniosłam. W następnej kolejności sięgnęłam po powieści od wydawnictwa RTCK, czyli Żywe serce spod pióra księdza Piotra Pawlukiewicza oraz Wstawaj Alicja Doroty Chęć. Obydwie te książki bardzo głęboko mnie poruszyły i sprawiły, że nawet w obliczu żałoby potrafiłam śmiać się z przytaczanych przez ks. Pawlukiewicza anegdotkach. Ogromne wrażenie wywarła na mnie historia Alicji Mazurek, a to, co dodatkowo ukazała w swoim reportażu Chęć, sprawiło, że ta powieść na stale zaskarbiła sobie wyjątkowe miejsce w moim sercu, a postawa bohaterki książki stała się dla mnie inspiracją i w pewnym sensie także wzorem! Do ostatnich marcowych powieści należy 100 dni słońca spod pióra Abbie Emmons, która również niosła ze sobą pozytywny wydźwięk w obliczu tragedii, jaka dotknęła dwoje głównych bohaterów. Książki z marca są dosyć zróżnicowane gatunkowo - wśród nich znalazła się pozycja naukowa, reportaż, powieść religijna oraz młodzieżowa. To, co je łączy to optymizm, ale także idące za tym: lekcja pokory, detreminacji, wiary i nadziei, nawet w obliczu trudnych stuacji.

KWIECIEŃ-MAJ 2025

W okresie kwiecień-maj wydarzyło się u mnie chyba najwięcej w ostatnim czasie. Rozpoczęłam staż w redakcji Stowarzyszenie MANKO - Głos Seniora jako redaktorka i dosć szybko rozpoczęłam również tam pracę, co sprawiło, że był to wyczerpujący i pracowity okres, kiedy z dnia na dzień natychmiastowo przestawiłam się na 8 godzinny czas pracy + dojazdy do redakcji. Niemniej, praca ta mi się spodobała, a fakt, że nadal tam pracuję świadczy, że i moi współpracownicy są ze mnie zadowoleni, a stanowisko mnie cieszy. W końcu praca ze słowem pisanym to coś, bez czego nie wyobrażałabym sobie świata, a już zwłaszcza jako jako miłośniczka literatury! W tym okresie przeczytałam 6 książek. Pierwszą pozycją kwietniowo-majową była powieść Tymoteusza Filara Na Jego Słowo, która bardzo pozytywnie mnie naładowała! W następnej kolejności sięgnęłam po komiksową wersję Biblii, Dobro i zło. Biblia w komiksie pióra Michaela Pearla z grafiką Danny'ego Bulandiego, który współtworzył produkcję Marvela. Bardzo przystępnie obydwaj twórcy przedstawili biblijną fabułę, dzięki temu książka ta świetnie się sprawdzi jako prezent dla dziecka na Pierwszą Komunię Świętą. Następną pozycją na mojej bibliteczce była powieść Mańki Smolarczyk Osobilwy dar Vanilii Bourbon, o któej niebawem będzie recenzja! Książka oryginalna, a fabuła ciekawa, to muszę przyznać, choć główna bohaterka okazała się być wyjątkowo nie w moim typie. Później przyszedł czas na powieść, którą od dawna miałam w planach, czyli Iskrę Alice Broadway, która jednak nie porwała mnie w takim samym stopniu, jak zrobił to pierwszy tom cyklu Księgi Skór, czyli Tusz. A szkoda! Mam w planach tom trzeci, moż on zatrze to wrażenie! Ostatnie dwie książki to egzemplarze recenzenckie, które otrzymałam w ramach współprac redaktorskich: z WUJ-a Stres. Złap oddech i odzyskaj życiową równowagę Aleksandra Perskiego oraz z MANKO Rak?! Nie, dziękuję autorstwa Krzysztofa Kocha. Obydwie pozycje dobre, dające poglądowy obraz tego, do czego może doprowadzić stres i jak go unikać oraz  przedstawienie zwycięskiej walki z rakiem. Ze wszystkich pozycji kwietniowo-majowych można w najbliższym czasie spodziewać się recenzji! Wydarzeniem maja były tegoroczne Juwenalia, które miałam przyjemność relacjonować jako dziennikarka WUJ-a.

 Pora na moją top listę półrocza 2025!

Z okazji pierwszego na blogu podsumowania półrocznego, postanowiłam przygotować top liste 5 najlepszych tytułów tego minionego okresu. Znajdują się na niej tytuły, które wywarły na mnie silne wrażenie, w jakiś sposób mnie zainspirowały, a przy okazji dobrze mi się je czytało.

Czas na moje top 5 okresu styczeń-maj 2025 (kolejność nie ma aż tak wielkiego znaczenia):

1. Wnuczka do orzechów, Małgorzaty Musierowicz - trudno się tutaj dziwić, jest w tej powieści obecny humor, nadzieja, a warta akcja i wyraziści bohaterowie sprawiają, że nie sposób nie pocieszyć się tą lekturą po trudnym dniu!

2. Wstawaj Alicja, Dorota Chęć - historia Alicji jest trudna, pełna bółu, strachu, ale także niezwykłej więzi i prawdziwej żywej wiary. Ta dziewczyna jest prawdziwą inspiracją!

3. Żywe serce, ks. Piotr Pawlukiewicz - nieważne, czy to trudny czas, czy po prostu gorszy dzień, Pawlukiewicz potrafi podnieść na duchu i rozbawić do łez, to książka, która potrafi wyczarować dobry dzień. :)

4. 100 dni słońca, Abbie Emmons - kto czytał moją recenzję o tej książce <tutaj>, ten wie, jak bardzo mi się ona spodobała i jak mnie zaskoczyła. To powieść, która uczy, że warto doceniać to, co się ma i w pełni żyć chwilą obecną.

5. Moja przyjaciółka śmierć, Robert "Grabarz" Konieczny - pozycja, która uczy, jak patrzeć na śmierć inaczej oraz jak ją przyjąć. Wyjątkowa książka, którą powinien przeczytać każdy! Do zapoznania się z recenzją zapraszam <tutaj>.

 

CO BĘDĘ CZYTAĆ W CZERWCU 2025? 

Czerwiec w tym roku zapowiada się u mnie bardzo intensywnie, z uwagi na nowe współprace z wydawnictwami oraz na jeszcze pełniejsze obracanie się w tym wydawniczym kręgu, co bardzo mnie cieszy! Na ten miesiąc zaplanowałam sobie dużo pozycji do przeczytania, bo aż 10, jednakże z uwagi na to, że u mnie jeszcze kilka rzeczy muszę w miarę poukładać/przyzwyczaić się jeszcze do nowego trybu, to na pierwszy rząd idą recenzje, które planowałam już wcześniej przeplatane z tymi książkami, jakie na bieżąco czytam. To będzie wspaniały literacki miesiąc i z takiego założenia wychodzę! :)

Zatem, co będę czytać w czerwcu? Po pierwsze, już udało mi się skończyć Iskrę Alice Broadway i mam w planach kolejną część, czyli Bliznę. Chciałabym też zapoznać się z nowymi tomami cyklu Kwiat paproci - Mszczujem lub Jarogniewą, a także przeczytać kolejny tom cyklu Jeżycjada Małgorzaty Musierowicz - Ciotkę Zgryzotkę. Oprócz tego mam w planach aż trzy książki z wydawnictwa RTCK - Ukształtowany autorstwa Wojciecha Kowalskiego SJ, Płomień pasji pióra Wojciecha Jędrzejewskiego OP oraz Modlitwa w blasku Boga Marcina Zielińskiego. Na mojej liście znalazła się też pozycja od Wydawnictwa Literackiego - Las Birnamski Eleanor Catton oraz aż cztery książki wydawnictwa Novae Res: Nie dramatyzuj Anny Wrońskiej, Nadchodzi susza Moniki Wiśniewskiej, Żółty król Marcina Brodeckiego, a także Zapiski Dobrego Łotra pióra Andrzeja Mathiasza. Poza tym, chciałabym przeczytać także Bajkę o końcu świata Avy Reid oraz Maszkaradę Martyny Raduchowskiej. Jak widać, jest tego sporo, plany są intensywne i mam nadzieję, że uda mi się przeczytać choć większość z tych pozycji w tym miesiącu! Filmem przewodnim czerwca był Carlo Acutis: Plan na życie, całkiem dobry, choć idąc na tę produkcję, miałam nieco inne wyobrażenie o jej realizacji. Niemniej, film godny polecenia i wart zobaczenia. :) Jednocześnie, muszę przyznać, że dla mnie czerwiec już teraz był bardzo intensywny z uwagi na XII Międzynarodowe Senioralia, które jako redaktorka Stowarzyszenia MANKO - Głos Seniora miałam przyjemność współorganizować. To był niezapomniany, choć bardzo intensywny czas imprezy, który zdecydowanie chcę za rok powtórzyć! Przy okazji, wydaliśmy najnowszy czerwcowy numer magazynu - 77 z serii "Bezpieczny Senior - STOP Manipulacji - Nie Daj Się Oszukać"! Brawo dla nas! :)

Czytaj dalej »