Z Dziennika Książkoholiczki

Strony

  • Strona główna
  • O mnie
  • KSIĄŻKI
  • Kącik serialowy
  • ZESTAWIENIA
  • Kontakt i Współpraca

01 stycznia

"Czytelnicze podsumowanie 2018 roku"


Witajcie kochani!

W związku ze zbliżającym się końcem 2018 roku, postanowiłam zrobić małe podsumowanie czytelnicze oraz wyróżnić te pozycje, które najbardziej zapadły mi w pamieć. Ostatni rok pod względem czytelniczym, oceniam jako bardzo udany, gdyż spotkałam się z kilkoma naprawdę świetnymi książkami, które z bólem serca musiałam po przeczytaniu odłożyć na półkę.  Kolejnym powodem dla którego tak pozytywnie oceniłam ten rok książkowy jest fakt, że w tym roku przeczytałam  kilka w języku angielskim, z czego jestem bardzo zadowolona.

muzyczka:


W tym roku przeczytałam 80 książek, co uważam za bardzo dobry wynik, biorąc pod uwagę, że przez ostatnie pół roku miałam nieco ograniczony czas na czytanie. Postanowiłam wyróżnić TOP 5 Najlepszych książek tego roku oraz TOP 5 Najgorszych.

TOP 5 NAJLEPSZYCH KSIĄŻEK 2018 ROKU:

Wśród puli najlepszych książek tego roku nie mogło zabraknąć takich pozycji jak: "Saga o Ludziach Lodu" Margit Sandemo, "Cień wiatru" Carlosa Ruiz Zafon'a, "Tusz" Alice Broadway, "Z popiołów" Martyny Senator czy "Marzyciela" Laini Taylor.

"Saga o Ludziach Lodu" Margit Sandemo

Nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała na tej liście o słynnej Lodowej Sadze Margit. Swoją przygodę z Sagą zakończyłam na początku 2018 roku, po czym nie mogąc oprzeć się jej urokowi, już w grudniu powróciłam do wspaniałych baśniowych klimatów Sagi. Z pośród wszystkich Sag, opowieści, tylko Saga o Ludziach Lodu, zapadła mi w pamięć na tyle mocno, bym miała chęć przeczytać ją ponownie. Bowiem tym,co przyciąga oko jest ów baśniowy i nieco mroczny klimat, a nuż nie wolno zapominać o jeszcze nie zwyklejszych bohaterach!

"Tengel Zły, aby otrzymać nieśmiertelność, zawarł pakt z diabłem. W ramach umowy przynajmniej jedna osoba w każdym pokoleniu rodziła się "dotkniętą" i musiała służyć złu. W XVI wieku przyszedł na świat jeden z dotkniętych, Tengel, który podjął starania zniszczenia przekleństwa, dlatego został nazwany Dobrym. O jego potomkach opowiada ta Saga"- jak tu się nie skusić?

"Cień wiatru" Carlos Ruiz Zafon

O mojej gorącej miłości do książek Zafon'a na tym blogu, było już nie raz głośno.  Dlatego fakt, że moja ulubiona powieść jego autorstwa znalazła się na liście mojego TOP, nie powinna być dla Was zaskoczeniem. "Cień wiatru" niesie ze sobą zapach tajemnic, zapach świeżej kawy i tęsknoty, która może zaspokoić tylko przeczytanie tej powieści. Zafon ma niezwykły dar do wprowadzenia czytelnika w świat niezwyklej i mrocznej Barcelony, co sprawia, że Czytelnik ma wielką ochotę zatrzymać się w Księgarni Sempere czy zagościć na Cmentarzu Zapomnianych Książek Izaaka trochę dłużej. Po więcej informacji, zapraszam do recenzji.

"Tusz" Alice Broadway

Oszałamiający debiut Broadway podbił moje serce i szczerze powiedziawszy nie mogę doczekać się kolejnej części. Przyznam, że ta powieść spodobała mi się tak bardzo, że dla mnie samej było to zaskoczeniem. Bardzo spodobał mi się pomysł z wykorzystaniem przez Broadway tatuaży oraz niespotkana przeze mnie dotąd koncepcja wplatania w powieść dziecięcych baśni czy opowieści. Przeczytałam tę książkę w trzy dni i od razu zapragnęłam więcej. Czytając "Tusz" czułam się odprężona tak, jak nigdy wcześniej, po prostu utonęłam w tym niezwykłym świecie! Więcej szczegółów w mojej recenzji.

"Z popiołów" Martyna Senator 

Nie jestem fanką literatury YA ani tanich romansideł dla zakochanych nieszczęśliwie nastolatek. Jednak dzięki trylogii "Z popiołów" Martyny Senator z nieskrywaną radością zagłębiłam się szerzej w powieści z gatunku NEW ADULT, w której poczułam się dosyć swojsko i przytulnie.  Właściwie umieszczając na mojej liście "Z popiołów", chcę oczywiście polecić całą trylogię, jednak to właśnie tytułowa, pierwsza część podbiła moje serce. Byłam przyjemnie zaskoczona faktem, jak szybko czytało mi się tę książkę i pojawiającymi się w niej bohaterami. "Z popiołów" może być historią, którą w gruncie rzeczy napisało samo życie, co sprawia, że ta powieść jest jeszcze bardziej wyjątkowa. RECENZJA.

 "Marzyciel" Laini Taylor

"Marzyciel" to książka idealna dla Czytelników, dla których ważny jest kunszt pisarski autora. Laini Taylor zdecydowanie taki posiada. Podczas czytania nie sposób nie dostrzec wyszlifowanego i wystudiowanego, pełnego barw języka. Fabuła "Marzyciela" jest równie pełna magii, jak sam jej język. Ta książka to niezwykła podróż dla Czytelników obdarzonych bujną fantazją, gdyż każdy z nich znajdzie coś tam dla siebie: mityczne, zapomniane miasto, niezwykli bohaterowie i przepiękny język autorki! Czytając "Marzyciela" nie mogłam się nadziwić z jaką dokładnością autorka wykreowała istniejący tam świat, jak również występujące tam postacie.   Nie mogę się doczekać, aby sięgnąć po kolejną część przygód młodego bibliotekarza! Więcej w recenzji.


TOP 5 NAJGORSZYCH KSIĄŻEK 2018 ROKU:


Szczerze mówiąc o wiele trudniej było mi wybrać te książki, które mi się w tym 2018 roku nie podobały, gdyż lista była całkiem spora. Niemniej jednak, udało mi się to zrobić i lista prezentuje się następująco: "Eleonora&Park" Rainbow Rowell, "Szewcy" Stanisława Ignacego Witkiewicza, "Lato koloru wiśni" Cariny Bartsch, "Zniknięcie słonia" Haruki 'ego Murakami-ego oraz "Mały przyjaciel" Donny Tartt.



"Eleonora&Park" Rainbow Rowell



Ta książka to dla mnie jakieś kompletne nieporozumienie. Zdecydowanie nie lubuję się w klimatach młodzieżowych, więc czytanie tej książki było dla mnie prawie koszmarem. Jeśli dodać do tego dwójkę nielogicznie myślących bohaterów to własnie wychodzi takie... coś. Sama koncepcja tej książki była bardzo ciekawa, ale jej wykonanie zupełnie nie przypadło mi do gustu i bardzo żałuję, że sięgnęłam po tę powieść. Po szczegóły mojego "zażalenia" zapraszam TUTAJ.

"Szewcy" Stanisław Ignacy Witkiewicz


"Szewcy" byli moją tegoroczną lekturą szkolną, której ze względu na język autora nie mogłam przeboleć. Wiem, że wielu uczniów (w tym ja również) nie może się połapać o co chodzi w lekturach z XX lecia międzywojennego. O tyle, ile dla mnie wszystkie inne lektury ("Ferdydurke", "Jądro ciemności", "Sklepy cynamonowe", "Proces") były zrozumiałe- a przynajmniej dało się doszukać w nich jakiegoś logicznego sensu, tak w "Szewcach" ja po prostu nie potrafiłam się go doszukać. Podczas czytania miałam wrażenie, że czytam o jakiś niewyobrażalnych bzdurach i ta lektura była własnie tą jak dla mnie bezsensowną i bez większego przekazu.


"Lato koloru wiśni" Carina Bartsch



Książka ta jest z gatunku NA, dlatego szczerze mówiąc spodziewałam się czegoś o wiele lepszego, niż to, co zastałam. Spotkałam się z wręcz przerażająco nielogicznym zachowaniem bohaterów, co już samo w sobie wydaje się zatrważające, kiedy  mówi się o dwójce dorosłych ludzi, a nie dzieci bawiących się w piaskownicy.  Wielokrotnie próbowałam doszukać się jakiekolwiek sensu w postępowaniu głównych bohaterów, jednak niestety nie znalazłam. To właśnie jest główny powód, dla którego zdecydowałam się umieścić te książkę na mojej liście.  Więcej w recenzji.

"Zniknięcie słonia" Haruki Murakami


Murakami jako pisarz nie raz potrafi zadziwić, toteż kiedy sięgnęłam po zbiór opowiadań zatytułowany "Zniknięcie słonia" spodziewałam się odkryć tam, to, co odnalazłam w innych jego książkach- nostalgie, zwykłe codzienne życie bohaterów opisane w tak niezwykły sposób. Zamiast tego trafiłam na coś zupełnie innego, coś czego się nie spodziewałam, zbiór esów i floresów, w których niemożliwością jest doszukać się jakiegoś głębszego sensu. Mało tego, prawie każde z tych opowiadań jest niedokończone, co pozostawia niesmak. Zdecydowanie lepiej czyta mi się powieści Murakami'ego niż jego opowiadania. Po szczegóły zapraszam TUTAJ. 


"Mały przyjaciel" Donny Tartt


Powieść Donny Tartt zapowiadająca się jako kryminał z klasy B, okazała się być historią o dwunastoletniej dziewczynce interesującej się dinozaurami, co było powodem mojego rozczarowania tą książką. Była to jedyna książka, której nie byłam w stanie dokończyć, ponieważ zwyczajnie się nudziłam. Moje drugie spotkanie z tą autorką przyniosło następujący wniosek; jej twórczość zdecydowanie do mnie nie przemawia. Szczerze mówiąc, jestem zadowolona z tego faktu, gdyż dzięki temu mogłam zacząć czytać inną, o wiele bardziej interesującą mnie książkę.


To tyle. Jak Wy oceniacie pod względem książkowym rok 2018? Jakie są Wasze Najlepsze i Najgorsze Książki? Napiszcie w komentarzach!


Czytaj dalej »
on 01 stycznia 3
Podziel się!
Etykiety
podsumowanie, zapowiedz
Nowsze posty
Starsze posty

31 grudnia

"CZYTELNICZE PODSUMOWANIE GRUDNIA I PLANY NA STYCZEŃ 2019!"


 Hejka!


Nadszedł czas na tradycyjne podsumowanie miesiąca! Jak dotąd grudzień był tym miesiącem, który najmocniej dał mi się we znaki, jeśli chodzi o brak czasu na czytanie, w związku z zajęciami i przygotowaniami do Świąt. W grudniu przeczytałam 7 książek i jeśli chodzi o wynik to jestem bardzo zadowolona, że pomimo uciążliwego braku czasu, udało mi się aż tyle przeczytać. :)

muzyczka:



W grudniu dokończyłam rozpoczętego przeze mnie "Szczygła" a zakończyłam na "Harrym Potterze i Czarze Ognia", który nieodmiennie kojarzy mi się ze świąteczną atmosferą.


1. "Szczygieł" Donna Tartt <recenzja>


2. "Światło" Jay Asher <recenzja>


3-5. "Saga o Ludziach Lodu" tomy 1-3- Margit Sandemo
6. "Pride and Prejudice"- Jane Austen



7."Harry Potter i Czara Ognia"- J. K. Rowling


Z tej książki na pewno możecie spodziewać się niebawem recenzji! :)


"Harry Potter i Czara Ognia" oraz "Saga o Ludziach Lodu"


"Szczygieł"


CO W STYCZNIU?


Styczeń będzie miesiącem ferii zimowych, więc spośród groma nauki na pewno uda mi się wygospodarować nieco czasu na czytanie. Spośród mojej dłuuugiej listy książek wybrałam te tytuły, które najbardziej chciałabym przeczytać w styczniu. Oczywiście istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że niemożliwością będzie dla mnie przeczytanie ich wszystkich z uwagi na brak czasu z powodu matury. Ograniczyłam się więc do takiej top 5 tytułów. W grudniu chciałabym przeczytać następujące książki:

- "Opowieści o Shikanoko" Lian Hearn
- "Cinder" Marissy Meyer,
- "Król Kier" Aleksandry Polak/ "Little Woman" May Lousie Alcott
- "Złodziejka Książek Markusa Zusaka,
- "Oświadczyny" Tasminy Perry,
- dalsze części "Sagi o Ludziach Lodu" Margit Sandemo.


Macie jakieś propozycje od czego powinnam zacząć? O odpowiedzi proszę w komentarzach!



Pozdrawiam, Shira :)




Czytaj dalej »
on 31 grudnia 2
Podziel się!
Etykiety
podsumowanie, zapowiedz
Nowsze posty
Starsze posty

21 grudnia

"Szczygieł"- Donna Tartt


tytuł oryginału: Goldfinch
data wydania: 30 kwietnia 2015
liczba stron: 844
kategoria: literatura współczesna, Nagroda Pultizera 
język: polski 

NALEŻY CZYTAĆ PRZY PIOSENCE:




Po wielkim rozczarowaniu jakim był "Mały przyjaciel" Donny Tartt zapragnęłam sięgnąć po inną powieść tej autorki. W natłoku pozytywnych recenzji i pochlebnych opinii rozpoczęłam moją przygodę ze "Szczygłem".  Dając autorce naprawdę spory kredyt zaufania, spodziewałam się że książka czymś mnie zachwyci. I niestety moje spotkanie ze "Szczygłem" nie należało do zbyt udanych, ale mimo wszystko, powieść nie rozczarowała mnie aż tak bardzo. Po prostu liczyłam na coś więcej. Zapraszam na recenzję "Szczygła" Donny Tartt.


"Jak daleko można się posunąć, by oszukać los? Theo Decker cudem udaje się przeżyć wybuch. W irracjonalnym odruchu wykrada z ruin muzeum niewielki obraz. Ulubiony obraz matki, którą stracił w zamachu. Szczygieł, pilnie strzeżony symbol bezpowrotnie utraconego życia, będzie towarzyszył Theo w nieustającej podróży. Obraz, który początkowo jest dla Theo bezcennym skarbem, z czasem sprowadzi na niego śmiertelne niebezpieczeństwo."
-Lubimy Czytać


Dwunastoletni Theodore tylko cudem przeżywa zamach terrorystyczny. Uciekając z miejsca zdarzenia odruchowo zabiera ze sobą ulubiony obraz matki. Matka chłopca zginęła, zaś z ojcem Theo nie utrzymywał żadnych kontaktów. Chłopiec początkowo zamieszkuje w bogatej rezydencji Barbourów, po czym jednak stopniowo przenosi się z miejsca na miejsce. Wykradziony z muzeum obraz i mgliste wspomnienie matki nieustanie towarzyszą mu w tej podroży. Chłopiec nie wie jak wielką wartość ma skradziony przez niego obraz i niebawem pakuje się w poważne tarapaty.

Tak jak pisałam wcześniej, oczekiwałam czegoś więcej po Donnie Tartt, zwłaszcza, że "Szczygieł" zdobył Nagrodę Pultizera, a to nie byle wyróżnienie. Widać autorka  nie całkiem trafiła w mój gust czytelniczy. A szkoda, ponieważ mogłaby być to naprawdę wspaniała powieść. Mimo wszystko ogromnym błędem byłoby napisanie, że w moim odczuciu, ta powieść ma same wady. Bowiem "Szczygieł" posiada swoisty przyciągający mnie magnetyzm. Jednak przewaga wad nad zaletami tej książki jest wręcz miażdżąca.

Główną osią fabuły jest rozwój wewnętrzny głównego bohatera, którego punkiem zwrotnym staje się śmierć matki oraz kradzież obrazu. Odtąd chłopca prześladuje nieuzasadnione poczucie winy. Obraz, który Theo ukradł staje się jego łącznikiem z przeszłością, brzemieniem winy, który musi nieść. Przynosi mu ukojenie w trudnych chwilach, ale również poważne tarapaty. Czytelnik podróżuje wraz z głównym bohaterem poprzez słynące z rozpusty Las Vegas, aż po mroczny Amsterdam. Donna Tartt skupiła się przede wszystkim na kreacji psychiki głównego bohatera, jego upadku moralnym i próbach odnalezienia swojego "ja" w okrutnym świecie. 

"Za każdym razem, gdy widzisz muchę albo inne owady na martwej naturze, zwiędły płatek albo czarną kropkę na jabłku, malarz przekazuje ci potajemnie wiadomość. Mówi ci, że rzeczy żywe są nietrwałe, wszystko jest tymczasowe. Śmierć w życiu. Dlatego mówimy o martwej naturze."

Dopełnieniem całości tej książki jest obraz wykradziony przez Theo z muzeum. To właśnie obraz wywarł wpływ na osobowość głównego bohatera, był źródłem wszelkich jego najskrytszych lęków. Za pomocą owego obraz autorka w sposób symboliczny  uzewnętrzniła postać głównego bohatera, po mistrzowsku pokazując jego stopniowy upadek moralny, jego złe i ciemne strony. Tym samym podkreśla jak ważna jest sztuka w życiu człowieka. Patrząc z tej perspektywy "Szczygieł" to dzieło będące hołdem dla świata sztuki, świata malarzy. Bowiem sztuka to kolejny główny wątek tej powieści i bez niego "Szczygieł" nie byłby tym, czym jest. Kontemplacja dla świat sztuki jest widoczna niemal na każdej stronie tej powieści. Moim zdaniem poprowadzenie tego wątku w taki sposób, jak zrobiła to Tartt, zasługuje na duży plus. Nigdy wcześniej nie spotkałam się z książką, która tak wiele poświęcałaby roli sztuki i jej wpływu na życie człowieka. Powieść lekko dotyka  metafizycznej natury człowieka, jego wrażliwości na piękno sztuki. To jedna z nietuzinkowych cechy tej powieści.

"... między "rzeczywistością" z jednej strony a punktem, gdzie umysł styka się z rzeczywistością, istnieje strefa pośrednia, tęczowa krawędź, gdzie rodzi się piękno, gdzie dwie zupełnie różne powierzchnie mieszają się i stapiają, przynosząc coś, czego nie jest w stanie dać życie: w tej przestrzeni mieści się cała sztuka i cała magia."

Powieść obfituje w znikomą ilość akcji. Punktami zwrotnymi są przeważnie podróże głównego bohatera od imprezowego Las Vegas aż do mrocznego i tajemniczego Amsterdamu. Przyznam, że choć naprawdę starałam się odnaleźć w tej książce coś więcej, coś, co by mnie urzekło, to jednak nie potrafiłam znaleźć żadnego punktu zaczepienia, przez co, czytało mi się opornie i byłam książką najzwyczajniej znudzona. Brakowało mi momentów, gdzie akcja gwałtownie nabiera tempa, a Czytelnik z zapałem przewraca kolejne strony. Niczego takiego tutaj nie znalazłam, a szkoda, gdyż dzięki temu powieść byłaby znacznie bardziej bogatsza.

Jeśli chodzi o bohaterów "Szczygła", to książka oferuje szeroką paletę różnorodnych charakterów. Każdy z nich wyposażony jest we własny, nieco unikatowy styl bycia. Dodatkowo, autorka  ubarwia każdą z postaci poprzez nieco szersze ich przedstawienie w postaci krótkiego życiorysu. Pisarka  stworzyła bohaterów o całkowicie odmiennych priorytetach i motywach działania. W tym względzie ten zabieg zasługuje na plus. Jeśli zaś chodzi o postacie głównych bohaterów, Borisa i Theodore to myślę, że idealnym określeniem byłoby stwierdzenie, że byli oni "jak ogień i woda". Te dwie postacie są od siebie niemal skrajnie różni, co przyznam nieco mnie irytowało. Theo to wiecznie żyjący w poczuciu winy, o skłonnościach samobójczych z zamiłowaniem narkotyków najpierw chłopiec, później dorosły mężczyzna. Przyznam, że bardzo zirytował mnie fakt, że autorka tak bardzo rozbudowała tą postać, gdyż czytanie w kółko o jego niezdecydowaniu, poczuciu winy, czy narkotycznych halucynacjach, nie było co najmniej pozytywne ani w jakiś sposób przyjemne. Skrajnie słaby psychicznie bohater i obok niego, wiecznie zadowolony z życia Boris z podobnymi skłonnościami, to chyba najgorsza mieszanka, jaką Tartt mogła stworzyć. Podobało mi się, jak autorka pokazała wzajemną przyjaźń i troskę chłopców, ale nic poza tym.

O wiele bardziej polubiłam postacie drugoplanowe, zwłaszcza Hobiego, mężczyznę w wieku średnim, utalentowanego stolarza oraz jego siostrzenicę Pippę. Postacie te, wykreowane w sposób jak najbardziej pozytywny niosły ze sobą harmonię i pewien względny rodzaj spokoju w życiu Theodore. Właśnie dzięki tej szczególnej atmosferze, którą odczuwałam czytając o Hobie i Pippie, byłam zdecydowana dobrnąć do końca tej książki i w jakiś irracjonalny sposób odczuwałam wtedy przyjemność z jej czytania.

"Nie miałem jej nic do zaoferowania. Byłem chorobą, niestabilnością, wszystkim, przed czym chciała uciec."

Przyznam, że absolutnie największa zaletą tej książki jest język. "Szczygieł" wyraźnie pokazuje pisarski kunszt autorki. Warsztat pisarski Tartt jest niezwykle bogaty - pełen podniosłych metafor i niespotykanych epitetów. Osobiście uwielbiam książki napisane takim podniosłym i wyrazistym stylem, dlatego też nawet będąc znudzona powolną akcją powieści, potrafiłam cieszyć się samą możliwością "obcowania" z takim stylem słowa pisanego. Jedyna rzeczą, do której mogłabym się przyczepić są zbyt rozbudowane zdania, co nieco zaburzało mi czytanie.

"Szczygieł" to powieść mówiąca subiektywnie o sztuce, dlatego też, gdy czytałam o danym malarzu czy jego obrazie, brakowało mi wizerunku samego obrazu, bądź jego autora. Uważam, że gdyby Tartt pokusiła się o wizualne wzbogacenie książki, byłoby to na pewno dobre posuniecie.

"A great sorrow, and one that I am only beginning to understand: we don’t get to choose our own hearts. We can’t make ourselves want what’s good for us or what’s good for other people. We don’t get to choose the people we are."

Podsumowując, przyznam, że wynudziłam się makabrycznie w trakcie czytania tej lektury, toteż przemykająca się tam metafizyczna forma sztuki i kunsztowny język nieco wynagradzały mi ten fakt. Przez niezwykle nużącą akcje, kilkakrotnie odkładałam "Szczygła" i zaczynałam czytać inną książkę, żeby nieco "odetchnąć", tak aby nie umrzeć z nudów. W efekcie męczyłam się z tą książką dwa tygodnie. Mimo wszystko, uważam, że "Szczygieł" to niezwykle wartościowa książka, przynajmniej jeśli chodzi o dzieła sztuki.

"Szczygieł" nie jest książką, która każdemu przypadła by do gustu. Jeśli jednak mowa o osobach interesujących się sztuką we wszelkich jej dziedzinach, a także wrażliwych na piękno języka, "Szczygieł" może być wyborem idealnym. Miłośnikom literatury współczesnej i tzw. "białych kruków", ze względu na nietuzinkowość tej książki zdecydowanie polecam. Jeśli jednak nie jesteście wielkimi fanami sztuki, zdecydowanie odradzam, gdyż zwyczajnie wynudzicie się śmiertelnie. 

Moja ocena: 4,5/10 :)


Czytaj dalej »
on 21 grudnia 1
Podziel się!
Etykiety
klasyk, psychologia, sztuka, współczesność
Nowsze posty
Starsze posty

14 grudnia

"Światło"- Jay Asher


tytuł oryginału: What light
data wydania: 8 listopada 2017
liczba stron: 276
kategoria: literatura amerykańska, dla nastolatków, literatura współczesna
język: polski 

NALEŻY CZYTAĆ PRZY PIOSENCE:




Minęła dopiero połowa grudnia, jednak do Świąt nadal pozostało trochę czasu. Chcąc uprzyjemnić sobie oczekiwanie sięgnęłam po "Światło" Jay Asher. Zapewne większość z Was kojarzy tego autora za sprawą słynnych "13 powodów", które całkiem niedawno odbiły się echem na tle blogosfery. Bowiem ta pozycja wywołała spore poruszenie wśród licealistów mojego otoczenia. Dzięki temu  po raz pierwszy zetknęłam się z twórczością Jay Asher. Toteż wyobraźcie sobie moje przyjemne zaskoczenie, gdy dowiedziałam się o jego nowej powieści w świątecznym klimacie. Pełna jak najbardziej pozytywnych przeczuć rozpoczęłam swoją przygodę ze "Światłem", czyli młodzieżówką w bożonarodzeniowym wydaniu.
"Sierra prowadzi podwójne życie, a jego rytm wyznaczają święta Bożego Narodzenia. Jedno to życie w Oregonie, przy plantacji drzewek choinkowych, którą prowadzi jej rodzina. Drugie to życie świąteczne, kiedy przychodzi czas ich sprzedaży i wszyscy przenoszą się na miesiąc do Kalifornii. Gdy podczas jednej ze świątecznych podróży poznaje Caleba, wszystko się zmienia."
-Lubimy Czytać

  
Sierra to licealistka, której rodzinne tradycje świąteczne są nieco inne niż większości nastolatków w Oregonie. podczas Świąt bożonarodzeniowych wraz z rodziną wyjeżdża do Kalifornii, gdzie sprzedaje choinki z rodzinnej farmy. Dziewczyna wie, że tegoroczny rodzinny wyjazd będzie ostatnim, gdyż farma nie przynosi już dochodów. Stara się aby te ostatnie święta w Oregonie były niezwykłe. Nie spodziewa się, że spotka tam miłość swojego życia, Caleba, który ma za sobą dosyć ponurą przeszłość. Ich krótkotrwała znajomość przeradza się w uczucie,jednak aby pozostać razem potrzebny jest maleńki bożonarodzeniowy cud...

Przyznam, że nie bardzo wiedziałam co mogłabym o tej książce napisać, ponieważ tak na dobrą sprawę, moja opinia o niej zmieściłaby się w zaledwie kilku zdaniach. Powodem tego jest raczej powierzchowność tej powieści, ponieważ tak na dobrą sprawę to oprócz świątecznego klimatu, ta pozycja nie wiele się różni od innych młodzieżówek. Dwójka nastoletnich bohaterów, którzy zakochują się w sobie, ale nie mogą być razem... Przyznam, że ten schemat wydał mi się nieco przerysowany. a szkoda, gdyż spodziewałam się po tej powieści czegoś więcej.

Fabuła książki opiera się na relacji Sierry i Caleba. Biorąc pod uwagę, że czas akcji w tej książce wynosi tylko jeden miesiąc, zdumiewające jest jak wiele razy relacja między głównymi bohaterami zaczęła się zmieniać. Dla Sierry tegoroczne święta na farmie są niestety ostatnimi, dlatego dziewczyna stara się wykorzystać ten czas jak najlepiej. Zaś Caleb powoli zaczyna dochodzić do siebie po bolesnych przejściach w ostatnim czasie. Dla nich obojga te święta są okazją do noworocznych postanowień i wybaczenia win. 

Podczas powieści poznajemy bolesną przeszłość Caleba. W tym kontekście Asher postawił na psychologiczną wymowę tej powieści.  Czyn Caleba, który podzielił rodzinę, w oczach chłopaka jest błędem, którego nigdy nie zdoła naprawić. Chłopak kupuje choinki i dostarcza je rodzinom, które nie mogą sobie pozwolić na taki luksus. W ten sposób stara się wymazać poczucie winy, zadośćuczynić samemu sobie. Przyznam, że ten aspekt powieści wywarł na mnie spore wrażenie. Poruszyło mnie to, do jakich zakamarków psychiki ludzkiej musiał sięgnąć autor, aby stworzyć postać o tak wręcz zżerającym poczuciu winy. Uderzyło mnie jak głębokie było poczucie winy i pragnienie odkupienia Caleba. 

Akcja powieści jest niejednostajna. Chwilami strasznie się nudziłam i nie potrafiłam się zmusić aby czytać dalej. Za to w następnej chwili z zapałem przewracałam strony, chcąc dowiedzieć się co będzie dalej. Mówiąc szczerze, tak nierównomierne rozłożenie akcji nico mi przeszkadzało. Co więcej kierunek w jakim ruszyła relacja głównych bohaterów, lekko mnie rozczarował i żałowałam, że autor rozwinął tę relację w taki, a nie inny sposób.

"Czy myślisz, że jestem głupia?
- Uczucia nigdy nie są głupie."

Kreacja bohaterów tej książki jest cóż, w gruncie rzeczy, typowa jak na książki z gatunku Young Adult. Bohaterowie są  płytcy i pozbawieni jakiejkolwiek głębi. Przyznam, że śledząc ich poczynania, a także rozwijającą się między nimi relację nie potrafiłam się w żaden sposób z nimi zżyć. Ani też jakoś specjalnie nie faworyzowałam żadnego bohatera. Żadna z wykreowanych przez autora postaci nie  poruszyła mnie dostatecznie, bym mogła powiedzieć, że jakoś specjalnie ją polubiłam. Być może zauroczona ideą książki, tzw "bożonarodzeniowego cudu", oczekiwałam po tej książce tylko jednego, względnie szczęśliwego zakończenia z wielkimi fajerwerkami na koniec, co niestety nie wydarzyło się w taki sposób, jaki sobie wyobrażałam.

Również język powieści nie zachwycił mnie dostatecznie mocno. Chwilami miałam wrażenie, że "Światło" to jedynie próba sił autora, gdyż nie mogę napisać o jakimkolwiek kunszcie pisarskiego stylu Asher'a.  Autor niemal całkowicie pominął opisy i skupił się na dialogach, przez co miałam wrażane, jakbym czytała jeden wielki dramat.  Język Jay'a Asher'a  jest niezwykle prosty, pełen potocyzmów i pozbawiony czaru przyciągania czytelnika. Klasyfikacja tej powieści jako typowej młodzieżówki jest widoczna gołym okiem, właśnie przez język. I o tyle o ile, w moim przypadku prostota języka jest zarówno wadą jak i zaletą tej książki. Wadą, gdyż doszukiwanie się głębszych znaczeń w tej powieści zwyczajnie nie ma sensu- jest to po prostu typowa młodzieżówka ze świąteczną atmosferą w tle. Równocześnie prostota języka sprawia, że powieść czyta się niezwykle szybko i lekko. Dzięki temu Czytelnik może się po prostu odprężyć przy tej lekturze.

Napisanie, że "Światło" Jay Aher'a posiada same wady mijałoby się z celem, bowiem wówczas nawet te 4 gwiazdki, które wystawiłam tej książce zdecydowanie nie oddawałyby moich odczuć ani opinii po jej przeczytaniu. Tym, co sprawiło, że zdecydowałam się dać "Światłu" tak wysoką- może nawet lekko zawyżoną moim zdaniem ocenę, był niezwykły świąteczny klimat, którego po prostu nie sposób było zbagatelizować. Świąteczny nastrój, jaki wprowadził Asher do swojej powieści za pomocą wręcz masowej ilości choinek i gorącej czekolady sprawił, że zapragnęłam, aby święta w 2018 roku już się rozpoczęły. W powieści występują liczne nawiązania do Świąt Bożego Narodzenia, przez co po prostu nie sposób nie poczuć zimy i radosnej magii świąt zza girlandy kolorowych światełek. Dzięki prostocie języka oraz za sprawą zimowo- świątecznego klimatu powieść przeczytałam w dwa dni. I jakoś udało mi się przeboleć te wszystkie minusy, które tutaj wymieniłam.



Jeśli chcecie poczuć świąteczną atmosferę, która w tej książce widnieje na każdej stronie jest to świetna pozycja, aby wczuć się w świąteczny nastrój. Fanom Jay Asher'a "Światło" powinno się spodobać. Zaś dla tych, którzy maja obawę sięgać po tę książkę, zdecydowanie odradzam. Jeśli nie lubujecie się w typowo młodzieżowych klimatach, ta powieść, tak jak mnie, będziecie się zwyczajnie nudzić.

Moja ocena 4/10.








Czytaj dalej »
on 14 grudnia 1
Podziel się!
Etykiety
klasyka dla nastolatków, święta, współczesność
Nowsze posty
Starsze posty

02 grudnia

"Czytelnicze podsumowanie listopada & plany na grudzień"


Hej, kochani!

muzyczka:


Oficjalnie mamy już grudzień, co oznacza, że za niedługo będą święta i wszyscy prawdopodobnie wykorzystają ten czas na złapanie oddechu, ze mną włącznie. Tradycyjnie, pod koniec miesiąca przygotowałam małe podsumowanie mojego książkowego stosiku, jaki przeczytałam w listopadzie. Przedstawię Wam też moje plany na na grudzień.

Listopad rozpoczęłam z "Tuszem" Alice Broadway, a zakończyłam na "Zniknięciu słonia" Haruki'ego Murakami'ego. Muszę przyznać, że był to dosyć udany miesiąc, udało mi się przeczytać parę naprawdę świetnych pozycji książkowych. Jednocześnie jednak listopad był dla mnie najbardziej - jak dotąd - pracowitym miesiącem i nawet nie zorientowałam się, że już przeleciał.


W listopadzie przeczytałam 7 książek, co nadal jest zaskakująco dobrym wynikiem, biorąc pod uwagę, ze niemal nieustatnie siedzę w arkuszach maturalnych. Takie życie maturzysty. :)

1."Tusz" Alice Broawday <recenzja>


2. "Żniwiarz Pusta Noc"- Paulina Hendel <recenzja>


3."Joyland"- Stephen King <recenzja>


4. "Mały przyjaciel"-Donna Tartt


Będąc szczera to "Mały przyjaciel" absolutnie nie wpasował się w mój gust czytelniczy. Po Donnie Tartt spodziewałam się czegoś znacznie lepszego. Zapowiadający się świetnie krwawy kryminał nagle zyskał wymiar historii o dwunastolatce zafascynowanej dinozaurami, bronią i zabójcą Robina. Postać małej Harriet była na tyle ekscentryczna i irytująca, o pozostałych bohaterach nie wspominając, że zwyczajnie nie miałam siły dalej czytać. Po prostu nie mogłam "przeboleć" tej książki i postanowiłam ją odłożyć.

5. "Znikniecie słonia"- Haruki Murakami <recenzja>


6."Szczygieł"- Donna Tartt


"Szczygieł" to książka, która obecnie czytam. I muszę przyznać, że Donna Tartt pokazała tutaj naprawdę spore umiejętności, których w "Małym przyjacielu" zdecydowanie zabrakło. Ze "Szczygła" możecie niebawem spodziewać się recenzji! :)

7."Sklepik z marzeniami"- Stephen King 


Czytając "Znikniecie słonia" Murakami'ego potrzebowałam jakiejś odskoczni, dlatego sięgnęłam po "Sklepik z marzeniami", kolejną powieść Kinga i jak do tej pory jestem zachwycona! Z tej pozycji również można spodziewać się recenzji!


"Tusz"



"Zniknięcie słonia"

To by było na tyle, jeśli chodzi o czytelnicze podsumowanie listopada. Jak widzicie nieco odbiegłam od mojej listy pozycji, które zamierzałam przeczytać w minionym miesiącu, aczkolwiek sporo z nich się zgadzało.

CO CHCĘ PRZECZYTAĆ W GRUDNIU?

Grudzień nieodmiennie kojarzy mi się ze świąteczną, radosną atmosfera, dlatego będę sięgać po literaturę związaną z tym tematem.  Na początek skończę czytać "Szczygła" i "Sklepik z marzeniami", które obecnie czytam. Szczerze powiedziawszy, nie wiem po jaką książkę w następnej kolejności sięgnę. Aczkolwiek chciałabym w grudniu przeczytać następujące pozycje:

- "Światło" Jay Asher,
- "Harry Potter i Czara Ognia" J.K.Rowling,
-"Szaleństwo" Susan Vaught
-rozpocząć znów przygodę z "Sagą o Ludziach Lodu" Margit Sandemo,
-dokończyć "Pride and Prejudice" J. Austen
-"Bracia Lwie Serce" Astrid Lindgren (ta książka bardzo kojarzy mi się ze świąteczną atmosferą).



Dajcie znać w komentarzach, co Wy chcecie przeczytać w tegoroczne święta! Buziaki!


 Shira







Czytaj dalej »
on 02 grudnia 1
Podziel się!
Etykiety
podsumowanie, święta, zapowiedz
Nowsze posty
Starsze posty
Nowsze posty Starsze posty Strona główna
Subskrybuj: Posty (Atom)

O AUTORCE

O AUTORCE
27 - letnia Magister Polonistyki-Literaturoznawstwa. Z zamiłowania książkoholiczka, literaturoznawczyni i blogerka, rysowniczka, a także miłośniczka języków obcych i azjatyckich dram. Kto wie, może i w przyszłości także pisarka? Możliwości jest mnóstwo! :) Aktualnie spełnia się dziennikarsko pracując w redakcji WUJ-a oraz redaktorsko współpracując z Wydawnictwami ZNAK oraz Moc Media. Przyszła bibliotekoznawczyni i arteterapeutka, która uczy się języka migowego.

Cytat, określający mnie chyba najlepiej

Cytat, określający mnie chyba najlepiej

BIBLIOTECZKA

https://lubimyczytac.pl/ksiegozbior/MiegxQJv6H

PRZECZYTANE

W tym roku chcę przeczytać...

W tym roku chcę przeczytać...
#Wyzwanie LC 2026#

Recenzje/Wpisy planowo

* "Żywe serce", Piotr Pawlukiewicz * "Genialne umysły", Jennifer Lynn Barnes * "Studium zatracenia", Ava Reid * "Burza", Sunya Mara * "Obiekty głębokiego nieba", Jakub Małecki Następne tytuły wpisów podam niebawem! :)

Znajdź mnie!

  • Lubimy Czytać
  • Strona na facebooku
  • Twitter
  • Instagram

Szukaj na tym blogu

Statystyka

Subskrybuj

Posty
Atom
Posty
Komentarze
Atom
Komentarze

Obserwatorzy

Popularny post

  • Kącik serialowy: Moon Lovers: Scarlet Heart Reyo- magia księżyca
    Tytuł oryginalny:   달의 연인 – 보보경심 려 Tytuł (latynizacja):   Dalui Yeonin – Bobogyungsim Ryeo Tytuł (alternatywny):  Time Slip: Rye...
  • Kącik serialowy: Goblin, Guardian: The Lonely and Great God- potęga przeznaczenia
    Tytuł oryginalny:   도깨비 Tytuł (latynizacja):   Dokkaebi Tytuł (alternatywny):  Goblin: The Lonely and Great God Gatunek:   fantasy, m...
  • "Shinsekai Yori"- Yuusuke Kishi
    tytuł oryginału: 新世界より tłumaczenie: Z Nowego Świata wydawnictwo:  Kōdansha data wydania: 23 stycznia 2008 liczba stron:870 sło...

Archiwum

  • ▼  2026 (10)
    • ▼  maj 2026 (1)
      • "Żywe serce" - ksiądz Piotr Pawlukiewicz
    • ►  kwi 2026 (6)
    • ►  lut 2026 (1)
    • ►  sty 2026 (2)
  • ►  2025 (13)
    • ►  wrz 2025 (1)
    • ►  sie 2025 (2)
    • ►  lip 2025 (1)
    • ►  cze 2025 (2)
    • ►  kwi 2025 (1)
    • ►  mar 2025 (4)
    • ►  lut 2025 (2)
  • ►  2024 (11)
    • ►  gru 2024 (1)
    • ►  lis 2024 (1)
    • ►  lip 2024 (1)
    • ►  cze 2024 (1)
    • ►  maj 2024 (2)
    • ►  kwi 2024 (2)
    • ►  mar 2024 (1)
    • ►  sty 2024 (2)
  • ►  2023 (31)
    • ►  gru 2023 (2)
    • ►  lis 2023 (2)
    • ►  paź 2023 (4)
    • ►  wrz 2023 (3)
    • ►  sie 2023 (3)
    • ►  lip 2023 (3)
    • ►  maj 2023 (2)
    • ►  kwi 2023 (1)
    • ►  mar 2023 (5)
    • ►  lut 2023 (5)
    • ►  sty 2023 (1)
  • ►  2022 (46)
    • ►  gru 2022 (5)
    • ►  lis 2022 (4)
    • ►  paź 2022 (4)
    • ►  wrz 2022 (5)
    • ►  sie 2022 (6)
    • ►  lip 2022 (6)
    • ►  cze 2022 (1)
    • ►  maj 2022 (3)
    • ►  kwi 2022 (3)
    • ►  mar 2022 (5)
    • ►  lut 2022 (2)
    • ►  sty 2022 (2)
  • ►  2021 (38)
    • ►  gru 2021 (2)
    • ►  lis 2021 (4)
    • ►  paź 2021 (3)
    • ►  wrz 2021 (3)
    • ►  sie 2021 (4)
    • ►  lip 2021 (4)
    • ►  cze 2021 (1)
    • ►  maj 2021 (2)
    • ►  kwi 2021 (2)
    • ►  mar 2021 (2)
    • ►  lut 2021 (6)
    • ►  sty 2021 (5)
  • ►  2020 (49)
    • ►  gru 2020 (3)
    • ►  lis 2020 (2)
    • ►  paź 2020 (4)
    • ►  wrz 2020 (4)
    • ►  sie 2020 (6)
    • ►  lip 2020 (5)
    • ►  cze 2020 (3)
    • ►  maj 2020 (2)
    • ►  kwi 2020 (5)
    • ►  mar 2020 (5)
    • ►  lut 2020 (6)
    • ►  sty 2020 (4)
  • ►  2019 (66)
    • ►  gru 2019 (6)
    • ►  lis 2019 (4)
    • ►  paź 2019 (5)
    • ►  wrz 2019 (9)
    • ►  sie 2019 (9)
    • ►  lip 2019 (6)
    • ►  cze 2019 (5)
    • ►  maj 2019 (6)
    • ►  kwi 2019 (2)
    • ►  mar 2019 (3)
    • ►  lut 2019 (5)
    • ►  sty 2019 (6)
  • ►  2018 (59)
    • ►  gru 2018 (5)
    • ►  lis 2018 (5)
    • ►  paź 2018 (7)
    • ►  wrz 2018 (9)
    • ►  sie 2018 (7)
    • ►  lip 2018 (3)
    • ►  cze 2018 (8)
    • ►  maj 2018 (2)
    • ►  kwi 2018 (2)
    • ►  mar 2018 (3)
    • ►  lut 2018 (3)
    • ►  sty 2018 (5)
  • ►  2017 (5)
    • ►  gru 2017 (4)
    • ►  lis 2017 (1)

Polecany post

"Żywe serce" - ksiądz Piotr Pawlukiewicz

Napisz do mnie w sprawie recenzji/artykułu/wywiadu :)

Nazwa

E-mail *

Wiadomość *

Etykiety

Japonia (13) King (3) Murakami (6) PLOTKARA (3) Zafon (5) anime (3) arabia (1) autobiografia (5) baśnie (22) dla nastolatków (23) drama (5) fantasy (65) historyczne (32) holocaust (1) klasyk (22) klasyka dla nastolatków (11) klasyka dziecięca (2) komedia- czarny humor (12) kultura słowiańska (5) medyczne (5) mit (3) miłość (38) obyczajowe (119) podsumowanie (80) postapo (23) psychologia (31) psychologiczne (48) romans (53) science-fiction (23) stosik książkowy (33) sztuka (4) tag (2) thiller (26) thriller (14) wojna (9) współczesność (100) zapowiedz (27) zwierzęta (3) świat komiksu (1) święta (5)

Nie kopiuj, szanuj cudzą własność!!!

Prawa Autorskie

Zabraniam kopiowania MOICH tekstów i zdjęć bez uprzedniego zezwolenia.

Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych za kradzież tekstów, czy zdjęć bez upoważnienia autora przewiduje karę pozbawienia wolności do lat 2-ch i/grzywnę.

Bardzo proszę o uszanowanie mojej pracy.

Obsługiwane przez usługę Blogger.
Ⓒ 2018 Z Dziennika Książkoholiczki. Design created with by: Brand & Blogger. All rights reserved.